Zbiór przepisów prawnych i zasad postępowania:

Wiadomości i artykuły rss

2011-04-05 , ebos/sw
Wjeżdżają za bramę. Przewożonych więźniów wezmą zaraz na oddział, wtedy oni, kierowcy i konwojenci, będą mogli odpocząć. Jutro znowu w drogę.

W 2010 r. wszystkie pojazdy SW przejechały 12,6 mln km, czyli tyle, co 16 razy na Księżyc i z powrotem (Srebrny Glob dzieli od Ziemi 384,4 tys. km). Z tej liczby 2,93 mln km (w 2009 r.– 2,78 mln), to tzw. transporty według definicji: „Przeniesienie skazanego pomiędzy dwiema jednostkami penitencjarnymi połączone ze skreśleniem go z ewidencji jednej i ujęciem w ewidencji drugiej jednostki”.

Koordynacja wyjazdów realizowana jest w oparciu o program komputerowy Noe-NET. W ubiegłym roku w 157 jednostkach przewieziono 106 958 więźniów, z czego 85 720 przez SW, a 21 238 przez Policję. Pojazdami specjalnymi przejechano ponad 6,4 mln km, realizując 9 006 wyjazdów (8 364 w 2009 r.). Średnia długość trasy wyniosła ponad 350 km – Liczba wyjazdów wzrosła w porównaniu do lat poprzednich, choć zmalała liczba przewiezionych osób.

To efekt częstego korzystania z małych pojazdów podczas konwojowania – mówi por. Rafał Woliński z Biura Kwatermistrzowsko-Inwestycyjnego CZSW.

Poza 2,93 mln km przypadających na transporty, pozostałe 54 proc. kilometrów przejechanych pojazdami specjalnymi stanowią inne wyjazdy z osadzonymi: konsultacje w więziennych i pozawięziennych ZOZ-ach, zajęcia KO organizowane poza terenem jednostek, konwojowanie do oddziałów zewnętrznych a także wyjazdy funkcjonariuszy na szkolenia, przewozy psów służbowych, zawody drużyn przeciwpożarowych.

Stare, młode, wyeksploatowane

W 2010 r. Służba posiadała 264 pojazdów do przewozu więźniów. Najwięcej miały ich okręgi warszawski i katowicki – po 23, najmniej – lubelski i rzeszowski, po 14. – W ostatnich trzech latach nie zakupiono żadnego pojazdu konwojowego, a liczba transportów wzrosła. Wiek pojazdów i ich przebieg systematycznie rośnie, postępuje proces dekapitalizacji. To dzięki sprawnym działaniom podejmowanym przez dyrektorów okręgowych SW i ich dobrej współpracy, udało nam się przetransportować tak dużą liczbę osadzonych – informuje ppłk Wirginia Szymańska z Biura Informacji i Statystyki CZSW.

Według informacji podanych przez por. Rafała Wolińskiego, Służba ma obecnie 52 samochody specjalne marki Autosan oraz 212 pojazdów: Fiat Dukato, Ford Transit i Lublin. Najstarszy samochód pochodzi z 1994 r., najmłodszy został kupiony w 2007 r.

Największy przebieg to ponad 400 tys. km. Dla porównania, według danych przedstawionych przez komendanta głównego Policji gen. insp. Andrzeja Matejuka, w 2010 r. Policja kupiła 879 nowych samochodów i 368 motocykli („Policja”, styczeń 2011).

Cel i geografia podróży

Transporty dzielą się na cztery rodzaje. Najwięcej jest przejazdów po decyzji komisji penitencjarnej do odpowiednich jednostek w celu odbywania kary. W tej grupie przewieziono 66 244osób, z czego 65 719 transportów zrealizowała SW. W ramach czynności procesowych przewieziono 23 526 więźniów – w przeważającej części przez Policję (20 650), przez SW – 2 926. Inna grupa to m.in. transporty w celach terapeutycznych na odpowiednie oddziały, związane z podjętą nauką, diagnostyczne oraz kontakty z rodziną – 15 123 więźniów.

Ostatnia grupa to czynności związane z ochroną zdrowia – głównie leczenie i rehabilitacja. Tych było 2 015 i tylko 12 transportem policyjnym.

– Jedną z przyczyn tak wielu wyjazdów osadzonych jest nierównomierny stan zaludnienia w poszczególnych okręgach i jednostkach – wyjaśnia ppłk Wirginia Szamańska. Liczba miejsc w okręgach nie pokrywa się ze strukturą terytorialną miejsca zamieszkania osób pozbawionych wolności. Najwięcej miejsc brakuje w województwach śląskim, mazowieckim i łódzkim. Najwięcej przejechanych kilometrów przypada na pojazdy okręgu warszawskiego i łódzkiego, najmniej – okręgu opolskiego i rzeszowskiego. Najpopularniejsze miejsca wyjazdów to areszty śledcze w Poznaniu, Bydgoszczy, Białymstoku i Łodzi.

Miejsca noclegowe dla konwojentów i kierowców znajdują się we wszystkich OISW, ale nie we wszystkich jednostkach penitencjarnych. W niektórych jest ich za mało. Najlepszą bazą noclegową dysponują okręgi poznański i gdański, najgorszą – krakowski i katowicki.

Możliwości poprawy

Jest wiele pomysłów na optymalizację transportów i odbudowę bazy transportowej. Jednym z nich jest długoterminowy wynajem pojazdów. – Wstępne wyliczenia wskazują, że byłoby to tańsze i nie angażowałoby pracy tylu osób. Wydaje się wskazane, by liczba pojazdów nabywanych w tej formie pozwalała na rozbudowę istniejącej bazy – deklaruje ppłk Jacek Kwieciński, zastępca dyrektora generalnego SW.

Części transportów można by uniknąć, gdyby sądy i prokuratura częściej wykorzystywały do czynności procesowych zestawy wideo. 21 takich zestawów, w cenie 25 tys. zł każdy, w 2009 r. zainstalowano we wszystkich okręgach. Niestety, skorzystano z nich tylko 36 razy. Kolejną możliwością wydaje się bardziej wnikliwa koordynacja wyjazdów związanych ze stanem zdrowia osadzonych.

Nie chodzi o to, by narażać zdrowie więźniów z powodu komasowania wyjazdów, ale jak mówi ppor. Dorota Zira z Biura Służby Zdrowia: – W wielu przypadkach wyjazdy można by połączyć bez szkody dla przewożonych.

Wydają się chybione pomysły tworzenia centralnych jednostek medycznych, co może znacząco zwiększyć liczbę wyjazdów. Ppłk Wirginia Szymańska dodaje: – Zwiększanie bazy zakwaterowania dla osadzonych poprzez budowę nowych, komplementarnych zakładów karnych, a mianowicie wszystkich trzech typów zakładu – zamkniętego, półotwartego i otwartego – w ramach jednej jednostki, może pomóc w zmniejszeniu liczby transportów.
Można powiedzieć: „Szerokiej drogi!”.
Podziel się informacją o nas na Facebook`u:
Jak zlecić publikację
ogłoszenia sądowego?
Czy można żądać usunięcia uli przez sąsiada — bo pszczoły zalatują na moją posesję?
Czy żądanie usunięcia pszczół z sąsiedztwa może być może być uzasadnione ryzykiem użądlenia przez pszczołę? Czy (...)
Gruntowna reforma Służby Więziennej
Ministerstwo Sprawiedliwości zaprezentowało całościową koncepcję reformy Służby Więziennej. Do rozwiązań już funkcjonujących, takich jak program pracy (...)
1/574