Dz. pr.2542 | Wydanie 6843 Piątek, 20 listopada 2026
WYDANIE NR 6843
REJ. PR. 2512
← Wszystkie artykuły

KRONIKA SĄDOWA

Opublikowano: 01.11.2026

Skarga na przewlekłość odrzucona. Prezes spółki nie był uprawniony

Skarga na przewlekłość odrzucona. Prezes spółki nie był uprawniony

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu odrzucił skargę prezesa spółki na przewlekłość postępowania przygotowawczego. Nie oceniał jednak, czy prokuratura działała zbyt wolno. O wyniku zdecydowało to, że skarżący nie był stroną ani pokrzywdzonym w sprawie, której dotyczyła skarga.

Prezes wskazywał na szkody spółki

Robert Bielski*, prezes spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, w piśmie z 11 czerwca 2025 r. zarzucił prokuraturze przewlekłość postępowania. Swoje stanowisko wiązał przede wszystkim z zarzutami dotyczącymi majątku spółki i braku działań, które miały go chronić.

Skarżący wskazywał między innymi na niezabezpieczenie majątku spółki, brak powołania zastępczego wykonawcy naprawy pokrycia dachowego oraz pominięcie zażalenia na postanowienie z 28 sierpnia 2024 r. Twierdził również, że doszło do udaremnienia termomodernizacji budynku mieszkalnego należącego do spółki, co miało spowodować jej szkodę.

W skardze przypisywał Markowi Lisowi działania na szkodę majątku spółki, w tym zniszczenie pokrycia dachowego. Były to jednak zarzuty skarżącego, a nie ustalenia sądu rozpoznającego skargę.

Śledztwo dotyczyło sprzedaży nieruchomości

Sąd zwrócił uwagę, że postępowanie przygotowawcze miało inny przedmiot. Dotyczyło podejrzenia doprowadzenia Marii Nowak do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez wykorzystanie jej niezdolności do należytego podejmowania działania i nakłonienie do zawarcia niekorzystnej umowy notarialnej.

Chodziło o umowę z 1 sierpnia 2023 r., dotyczącą sprzedaży nieruchomości o wartości 2 mln zł za 800 tys. zł. Postępowanie prowadzono w sprawie przestępstwa określonego w art. 286 § 1 w związku z art. 294 § 1 Kodeksu karnego. Opis przedmiotu śledztwa nie oznaczał rozstrzygnięcia, że przestępstwo zostało popełnione.

Jak wskazał sąd, pokrzywdzoną była Maria Nowak. Po jej śmierci w jej prawa wstąpił Marek Lis. Sąd stwierdził natomiast, że ani Robert Bielski, ani spółka nie byli pokrzywdzonymi w tym postępowaniu. Skarżący nie wykazał również, aby spółka została pokrzywdzona przestępstwem popełnionym na szkodę Marii.

Dlaczego sąd nie badał przewlekłości

W postanowieniu z 19 września 2025 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu uznał, że Robert Bielski nie był uprawniony do wniesienia skargi. Powołał się na art. 3 ust. 4 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Zgodnie z przywołanym w uzasadnieniu przepisem w postępowaniu karnym skargę może wnieść strona oraz pokrzywdzony, nawet jeśli nie jest stroną.

Ponieważ skarżący nie miał żadnego z tych statusów, sąd zastosował art. 9 ust. 2 tej ustawy i odrzucił skargę jako wniesioną przez nieuprawniony podmiot. Było to rozstrzygnięcie proceduralne, a nie ocena zasadności zarzutów dotyczących tempa śledztwa.

W uzasadnieniu sąd przypomniał też, że takie samo stanowisko zajął wcześniej w sprawie II S 3/25, odrzucając skargę spółki na przewlekłość tego samego śledztwa.

Odrzucenie nie oznacza oceny zarzutów

W tej sprawie sąd rozstrzygnął, kto mógł skutecznie złożyć skargę. Nie przesądził, czy postępowanie prokuratury rzeczywiście trwało zbyt długo ani czy wskazywane przez prezesa zaniechania miały miejsce.

Co wynika z tej sprawy?

Najważniejsze okazało się rozróżnienie między zgłaszaniem szkód dotyczących spółki a statusem uczestnika konkretnego postępowania karnego. Samo powołanie się na interes spółki nie wystarczyło do wykazania uprawnienia do zaskarżenia przewlekłości śledztwa dotyczącego pokrzywdzenia innej osoby.

Na wynik wpłynęło więc nie to, jak poważne zarzuty przedstawiono w skardze, lecz to, czy skarżący należał do kręgu osób uprawnionych do jej wniesienia. Dopiero odróżnienie tych kwestii pozwala właściwie odczytać zakres postanowienia.

Źródło: postanowienie Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, II Wydział Karny, z 19 września 2025 r., sygn. II S 24/25, wraz z uzasadnieniem.

* Imiona i nazwiska uczestników opisanej sprawy są fikcyjne. Wprowadzono je dla ułatwienia lektury i zachowania anonimowości osób wskazanych w orzeczeniu.