Piątek 06 grudnia 2019 Wydanie nr 4302

Karne materialne

art 62 a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

zziajany napisał w dniu 14.01.2012 o godzinie 17:26:43 :

zamierzam umorzyć postępowanie na tej podstawie i tak się zastanawiam czy przypadkiem nie powinienem tego rozstrzygnięcia poprzedzić stwierdzeniem winy. Moja wątpliwość wynika z faktu, że można umorzyć postępowanie "jeżeli orzeczenie wobec sprawcy kary byłoby niecelowe". Nie wiem czy tej instytucji nie należy traktować jako swoistego odstąpienia od wymierzenia kary.

Adek napisał w dniu 14.01.2012 o godzinie 17:40:37 :

Ja bym jedynie umorzył ; z tersci przepisu wynika, że umorzenie wchodzi w grę jesli ustalamy, że przestępstwo zaistniało
przy warunkowym też nie uznajemy za winnego

trudno mi się dzisiaj mysli przy tej wichurze

Alicja napisał w dniu 14.01.2012 o godzinie 17:51:29 :

umorzyć postępowanie , albo uznać za winnego i odstąpić od wymierzenia kary .

censor napisał w dniu 14.01.2012 o godzinie 18:21:47 :

W moim przekonaniu adresatem tej normy (art.62a ustawy) jest prokurator.
A nadto, na marginesie posta otwierającego wątek, należy pamiętać o tym, że nie można łączyć uznania winy (bo to to samo co skazanie) i umorzenia. Ponadto, odstąpienie od wymierzenia kary jest formą wyroku skazującego.
Omawiany przepis jest zresztą bublem od strony legislacyjnej – to tak jest, jak się miesza w prawie karnym materialnym z pobudek politycznych i nawet się nie zapyta o zdanie ani sędziów karnistów, ani legislatorów mających wiedzę z dziedziny prawa karnego. Przepis ten bowiem daje szczególną, dodatkową podstawę do umorzenia postępowania „rzed wydaniem postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia”. Więc – na litość boską! – co tu umarzać, jak nie ma niczego? Co najwyżej, jeśli ustawodawcy chodziło o to co napisał (że w takich a takich okolicznościach karanie nie byłoby celowe) to się po prostu nie wszczyna postępowania, a nie umarza, bo w tym momencie nie ma czegoś co by można umorzyć (śledztwo lub dochodzenie). Ale dodanie takiego przepisu (art.62 ustawy) jest i tak bez sensu, bo jego hipoteza w realiach „narkotykowych” pokrywa się z negatywnymi przesłankami procesowymi o jakich mowa w art.17 §1 pkt 3 kpk (ten ostatnio powołany przepis, jakkolwiek zamieszczony w kpk, ma jednak charakter materialny, tj. jego zastosowanie wymaga ustalenia przesłanek o charakterze materialnym).

Olga napisał w dniu 14.01.2012 o godzinie 20:23:21 :

art.62 ustawy jest idiotyzmem: do umorzenia na jego podstawie konieczne jest moim zdaniem stwierdzenie popełnienia czynu. Niestety przed wszczęciem nie da się uzyskać opinii biegłego. Więc umarzać tylko na podstawie wyników badań testerami i przyznania się?

zziajany napisał w dniu 16.01.2012 o godzinie 22:41:49 :

Dziękuję za reakcję. Po prostu umorzyłem, czekam na osąd, co na to Prokurator

wanam napisał w dniu 17.01.2012 o godzinie 12:25:23 :

też się zastanawiam, jak można umorzyć przed wydaniem postanowienia o wszczęciu,

to przypadkiem nie odmawia się wszczęcia?

poza tym przepis przyznaje kompetencję o charakterze dyskrecjonalnym - jednemu się umorzy, a drugiemu nie, nie bo nie

Morg napisał w dniu 17.01.2012 o godzinie 14:04:55 :

"wanam" napisał:

też się zastanawiam, jak można umorzyć przed wydaniem postanowienia o wszczęciu,

A może 308 §1 kpk? Nie jestem pewny natomiast czy czynności w celu zabezpieczenia śladów i dowodów przestępstwa przeprowadzane na podstawie art. 308 §1 kpk są w ogóle śledztwem albo dochodzeniem. Gdyby posłużyć się językową wykładnią przepisu, to należałoby chyba uznać, że nie jest to prowadzenie śledztwa lub dochodzenia, a czynności prowadzone na podstawie art. 308 §1 kpk jeszcze przed wydaniem postanowienia o jego wszczęciu.

W zależności od tego czy uznać te czynności za prowadzenie śledztwa lub dochodzenia czy nie, to należałoby chyba albo odmówić wszczęcia (jeśli te czynności nie są śledztwem lub dochodzeniem), albo wydać postanowienie o wszczęciu śledztwa z datą wcześniejszą, niż data wydania postanowienia, powołując się na art. 308 §1 kpk i następnie wydać kolejne postanowienie, tym razem o umorzeniu.

Pierwsza opcja (odmowa wszczęcia) wydaje mi się bardziej podparta językowym brzmieniem przepisów, no ale ja zwykły student jestem, więc zupełnie nie jestem pewny swojej racji.

domianiuk napisał w dniu 17.01.2012 o godzinie 14:55:49 :

Ten przepis nie jest dla sądu, tylko dla prokuratora.
My jak chcemy umorzyć , to na znikomość z art.17 par 1 pkt 3 kpk i tyle.

Pomijając to, że jest bzdurny.

censor napisał w dniu 17.01.2012 o godzinie 15:21:03 :

@Morg
Podziwiam Twoją ekwilibrystykę myślową, ale to nic nie daje: przepisu obronić się nie da, jest do (...) i przejdzie do historii prawa jako przykład totalnej ignorancji prawnej ustawodawcy.

giedrys napisał w dniu 18.01.2012 o godzinie 11:40:14 :

też się zastanawiam, jak można umorzyć przed wydaniem postanowienia o wszczęciu,

to przypadkiem nie odmawia się wszczęcia?

poza tym przepis przyznaje kompetencję o charakterze dyskrecjonalnym - jednemu się umorzy, a drugiemu nie, nie bo nie
Co do umorzenia przed wszczęciem - to jest taka możliwość, jeśli tak jak pisał Morg czynności w trybie art. 308 kpk nie dadzą podstaw do wszynania postępowania. Odmówić wszczęcia nie można, bo było juz prowadzone postepowanie przygotowawcze i wykonano czynnosci procesowe (art. 307 § 2 kpk wyklucza w tym wypadku odmowę wszczęcia). Sprawę reguluje § 142 ust. 4 regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek prokuratury. Takie umorzenia są dość częste.
Co do przyznania prokuratorowi kompetencji do wyboru kogo oskarży a kogo nie wg. własnego widzimisie , to wlaśnie o to ustawodawcy chodziło - o odstępstwo od zasady leglizmu na rzecz oportunizmu.

censor napisał w dniu 18.01.2012 o godzinie 13:35:58 :

"giedrys" napisał:

Sprawę reguluje § 142 ust. 4 regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek prokuratury.
Chyba nie jedyny to przykład regulowania tym aktem prawnym, rangi podustawowej, materii jak najbardziej ustawowej.

giedrys napisał w dniu 18.01.2012 o godzinie 14:21:58 :

Ale w tym wypadku przynajmniej zasadny i rozsądny. Art. 17 nakazuje "nie wszczynać postępowania w wypadku wymienionych tam przesłanek, tak jak pisałem, art. 307 zaś nie dopuszcza wydania odmowy wszczęcia, jesli wykonywano inne czynności procesowe, niz tam wymienione. Logicznym jest więc umorzenie postepowania, bo absurdem było by wszcząć w celu umorzenia. W tym wypadku regulamin raczej nie reguluje, ale interpretuje i to jest jednak raczej dopuszczalne.
Ale to i tak nie na temat.

wanam napisał w dniu 19.01.2012 o godzinie 21:51:09 :

komentatorzy traktują zastosowanie 308 jako faktyczne wszczęcie postępowania, a 308 par. 3 mówi o umorzeniu postępowania

uwzględniając treść art 308 - art 62a w sformułowaniu postępowanie można umorzyć również przed wydaniem postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia, rozciąga możliwość zastosowania szczególnej przesłanki umorzenia na sytuację wynikającą z art 308 par 3 tj. na sytuację po przesłuchaniu osoby podejrzanej

62a z uwagi na powyższe sformułowanie nie będzie jednakże rozciągał możliwości zastosowania przesłanki umorzenia na odmowę wszczęcia postępowania

co do dyskrecjonalnej kompetencji prokuratora... równość wobec prawa się kłania i tylko tyle

censor napisał w dniu 19.01.2012 o godzinie 21:55:28 :

Jestem jednak przekonany że autorom art.62a ustawy narkotykowej nie chodziło o subtelną konstrukcję art.308 kpk, bo się na tym nie znają

wanam napisał w dniu 20.01.2012 o godzinie 21:39:52 :

pytanie, kto był rzeczywistym autorem poprawki?

podzielam wątpliwości co racjonalności ustawodawcy socjologicznego, z przedstawionej wykładni wynika, że bez przesłuchania prawdopodobnego sprawcy i bez wszczęcia postępowania, bądź bez faktycznego wszczęcia nie można zakończyć sprawy...

prokuratorom regulacja ta baaardzo pomoże, odciąży ich od drobnych spraw

jak ustawodawca byłby myślący, to posiadanie byłoby wykroczeniem karanym grzywną i to w trybie mandatowym

Olga napisał w dniu 20.01.2012 o godzinie 22:47:58 :

"wanam" napisał:

prokuratorom regulacja ta baaardzo pomoże, odciąży ich od drobnych spraw


taak, pomoże bardzo ....... nie możemy poznać ( pisząc nawet do Dyrektora Krajowego Biura ds. Przeciwdziałania Narkomanii) listy specjalistów terapii uzależnień a jest to konieczne....obowiązek badania delikwenta nakłada nowa ustawa:

Art. 70a.
1. Jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że sprawca jest osobą uzależnioną lub używającą szkodliwie substancji psychoaktywnej, sąd, a w postępowaniu przygotowawczym prokurator, zarządza zebranie przez osoby, które na zasadach wskazanych w ustawie uzyskały certyfikat specjalisty terapii uzależnień, informacji na temat używania przez oskarżonego środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych.

chociaż Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 stycznia 2012 r. w sprawie zbierania informacji na temat używania przez oskarżonego środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych
(http://dziennikustaw.gov.pl/du/2012/38/1) już się ukazało to listy specjalistów z certyfikatami brak

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.