Dz. pr.2542 | Wydanie 6843 Piątek, 20 listopada 2026
WYDANIE NR 6843
REJ. PR. 2512

Karne wykonawcze - kodeks karny wykonawczy

Art.195 kkw - zniszczenie przedmiotu o nieznacznej wartości

8 wpisów · rozpoczęta 08.04.2010

#1

O zniszczeniu przedmiotu o nieznacznej wartości orzeka się w drodze postanowienia - takie przynajmniej stanowisko jest w komentarzu Hołdy i Postulskiego.
Czy doręczacie postanowienie prokuraturze i skazanemu, a jeśli skazanemu, to czy z pouczeniem o zażaleniu? Dylemat tu jest następujący.
Z jednej strony jest art.6 par.1 kkw, zgodnie z którym skazany może wnosić zażalenia na postanowienia wydawane w postępowaniu wykonawczym.
Z drugiej strony można zwątpić w istnienie gravamen po stronie skazanego (art.425 par.3 kpk w zw. z art.1 par.2 kkw). No bo skoro skazanemu coś odebrano, np. przedmiot służący do popełnienia przestępstwa i orzeczono przepadek, to jaki skazany ma interes procesowy w postępowaniu wykonawczym, czy się z dowodem rzeczowym postąpi tak czy siak? :?
Jakie są Wasze opinie i Wasza praktyka?

#2

praktykuje, aczkolwiek od niedawna, że taki skazany nie jest juz stroną, więc o posiedzeniu zawiadamiam tylko prokuratora,

#3

początkowo robiłem to postanowieniem i ta forma jest zgodna z kkw. W ciągu kilku kolejnych lat nie spotkałem się jednak z ani jednym zażaleniem. Był za to problem techniczny z pilnowaniem prawomocności setek postanowień miesięcznie, doręczeniami etc.
Więc teraz po prostu wydaję zarządzenie o sposobie przepadku, o którego treści zawiadamiam skazanego. Ponieważ wykonanie zarządzenia trwa dość długo więc jeżeli skazanemu zależy, to zażalenie napisze i wtedy będzie można wydać postanowienie.
Takie trochę obejście prawa, ale sprawdza się w praktyce.

#4
censor napisał(a):
O zniszczeniu przedmiotu o nieznacznej wartości orzeka się w drodze postanowienia - takie przynajmniej stanowisko jest w komentarzu Hołdy i Postulskiego.
Czy doręczacie postanowienie prokuraturze i skazanemu, a jeśli skazanemu, to czy z pouczeniem o zażaleniu? Dylemat tu jest następujący.
Z jednej strony jest art.6 par.1 kkw, zgodnie z którym skazany może wnosić zażalenia na postanowienia wydawane w postępowaniu wykonawczym.
Z drugiej strony można zwątpić w istnienie gravamen po stronie skazanego (art.425 par.3 kpk w zw. z art.1 par.2 kkw). No bo skoro skazanemu coś odebrano, np. przedmiot służący do popełnienia przestępstwa i orzeczono przepadek, to jaki skazany ma interes procesowy w postępowaniu wykonawczym, czy się z dowodem rzeczowym postąpi tak czy siak? :?
Jakie są Wasze opinie i Wasza praktyka?

Jak nas pytali o propozycje zmian w kkw to zaproponowałem, żeby "sąd pozostawia" zastąpić "pozostawia się". Dopóki jednak zapis jest taki, jaki jest stwierdzenie "sąd zarządza" determinuje konieczność wyznaczenia posiedzenia, ale masz rację xvart, jest to kompletnie bez sensu. Bo skoro posiedzenie, to wszystkie rygory z wykonawczego, czyli art. 6 § 1 kkw, czyli możliwość złożenia zażalenia. A jak ja robię :?: Ano zza biurka wydają postanowienie, które wysyłam prokuratorowi, a skazanemu nie, bo nie. Art. 44 § 8 kk mówi, że objęte przepadkiem przedmioty przechodzą na własność Skarbu Państwa. Jeszcze tego brakowało, żeby skazany miał coś do gadania na temat mienia należącego do SP. A w monografii Siwek Postulski Przepadek w polskim prawie karnym stoi, że zażalenie skazanemu przysługuje. Rozmawiałem z Markiem Siwkiem kiedyś na ten temat, argumenty rozumie, ale kodeksowo przysługuje.

#5
romanoza napisał(a):
A jak ja robię :?: Ano zza biurka wydają postanowienie, które wysyłam prokuratorowi, a skazanemu nie, bo nie. Art. 44 § 8 kk mówi, że objęte przepadkiem przedmioty przechodzą na własność Skarbu Państwa. Jeszcze tego brakowało, żeby skazany miał coś do gadania na temat mienia należącego do SP.

I to jest chyba kwintesencja sprawy. Ja też zza biurka, bez skazanego i pies z kulawą nogą się tego nie czepiał.

#6

akurat dla mnie forma podjęcia decyzji na podstawie 195 kkw jest kompletnie bez znaczenia, jest to jedno z takich zagadnień, które uważam dla praktyka nie mają znaczenia, ja akurat "niszczę" postanowieniem, a pozostawiam w aktach sprawy zarządzeniem, niczego nie doręczam - dla stron istotna była decyzja o przepadku i to przede wszystkim o tym muszą wiedzieć i miec możliwosć odwolania się

problem inny związany ze 195 kkw to to CO SIĘ NISZCZY, czasami dla pewnosci wole cos zobaczyć, bo może się okazać, że coś pozornie bez wartości jak można by sądzić z opisu tą wartość jednak ma, a może być i odwrotnie - mogą byc rzeczy, ktorych wstyd wysyłać do urzędu skarbowego, albo nawet jeszcze gorzej, ktorych wstyd a nawet katastrofa byłoby wyslanie stronie, np. zakrwawionych części ubrania po śmiertelnym wypadku, znany jest przeciez wyrok jednego z sądów o zwrocie brudnej bielizny po gwałcie,

przypomina mi się też sprawa zniszczenia chyba ikon, przez jeden z sądów, wtedy chyba sędzia sam sporządzil protokoł zniszczenia, ale może mnie pamięć mylić

#7

mnie by było szkoda czasu na oglądanie tych rupieci.
U nas jest to technicznie rozwiązane w ten sposób, że wszystko (poza płytami CD, kamieniami, odpadami medycznymi etc.) co ma nawet potencjalnie małą wartość (jak np. wkretak) jest przekazywane do US (nadal leży w magazynie). Raz w miesiącu przychodzi człowiek z US, który odpowiada za dowody rzeczowe i wybiera to co mu się nada do sprzedaży. Co do reszty składa oświadczenie na piśmie, że odmawia przyjęcia z uwagi na brak wartości. Wtedy jest podkładka do zniszczenia i nikt nie ma prawa się czepić. Łącznie ze skazanym, bo on ma czas na złożenie stosownych wniosków.
Co do gravamen to bym się kłócił. Miałem kiedyś taką sytuację, że facet był skazany za lewe programy komputerowe. Orzeczono przepadek twardego dysku komputera, zarządziłem zniszczenie, a facet napisał zażalenie, że on na tym dysku ma wszystkie zdjęcia swojego dziecka i nie ma ich nigdzie indziej skopiowane.

#8
xvart napisał(a):
Raz w miesiącu przychodzi człowiek z US, który odpowiada za dowody rzeczowe i wybiera to co mu się nada do sprzedaży. Co do reszty składa oświadczenie na piśmie, że odmawia przyjęcia z uwagi na brak wartości. Wtedy jest podkładka do zniszczenia i nikt nie ma prawa się czepić.

pierwszy raz o czymś takim słyszę, a to naprawdę niezły pomysł