Wtorek 04 sierpnia 2020 Wydanie nr 4544

Karne wykonawcze

orzekanie w przedmiocie stosowania środków zabezpieczających

Darkside napisał w dniu 05.05.2010 o godzinie 19:12:08 :

Czy waszym zdaniem jest możliwe orzekanie w przedmiocie uchylenia stosowania środków zabezpieczających jeszcze przed osadzeniem internowanego ?

Mam taki stan faktyczny , sprawca co do którego orzeczono środek zabezpieczający w postaci umieszczenia w zamkniętym zakładzie :
- w piśmie z dnia 1 lutego 2010 domaga uchylenia się stosowania wobec niego tymczasowego aresztowania podnosząc, że winem być leczony a nie aresztowany;
- w piśmie z dnia 2 lutego 2010 dodatkowo , niezależnie od powtórzenia żądania uchylenia t.a. , domaga się uchylenia stosowania środka zabezpieczającego powołując się na opinię sprzed 10 lat gdzie 2 biegłych psychiatrów uznało że jest zdrowy )

Przewodniczący Wydziału kieruje sprawę na posiedzenie w przedmiocie rozstrzygnięcia wniosku skazanego o uchylenia t.a. w dniu 24.02.2010

Skazany pisze kolejny wniosek, 17.02.2010 w którym ponownie żądania uchylenia t.a. , domaga się uchylenia stosowania środka zabezpieczającego.

P.W. zarządza przekazanie wniosku do decyzji na posiedzeniu w dniu 24.02.2010.

Sąd utrzymuje w mocy stosowanie t.a.

I tu zaczyna się totalna jazda z udziałem Prezesów, MS , wizytatorów i Bóg wie jeszcze kogo.

Koniec końców żąda się od PW wyjaśnienia przyczyn nienadania biegu wnioskowi o uchylenie stosowania środków zabezpieczających .

Moim zdaniem przy przyjęciu, iż środków takich nie można uchylić przed osadzeniem w zamkniętym zakładzie cały "dym" jest nieuzasadniony . Na taką interpretację wskazuje treść art. 203 i 204 k.k.w. Nadto uchylanie przed osadzeniem stosowania takiego środka byłoby tworzeniem dodatkowego trybu wzruszania postanowień o stosowaniu środków zabezpieczających nieznanego w ustawie.

Czy waszym zdaniem jest możliwa inna interpretacja ?

totep napisał w dniu 05.05.2010 o godzinie 19:52:39 :

Moim zdaniem nie można uchylić środka zabezpieczającego przed osadzeniem sprawcy w szpitalu psychiatrycznym. Chociaż mój penitencjarny - w jednej sprawie - nie był tak zasadniczy jak ja i dopuścił inną praktykę.
Za moim poglądem przemawia treść art 203 kkw, który stanowi, iż podstawą uchylenia internacji jest informacja nadesłana przez dyrektora szpitala, a zatem musi być opinia psychiatryczna i psychologiczna dotycząca ustania przesłanek stosowania środka zabezpieczającego.
Ja bym wniosek o uchylenie środka zabezpieczającego skierował na posiedzenie i uznał, iż jest on przedwczesny z uwagi na nieumieszczenie sprawcy w szpitalu (jak rozumiem przebywa on w areszcie czekając n miejsce w szpitalu) a jak zaskarży, to niech się penitencja wypowie.

romanoza napisał w dniu 05.05.2010 o godzinie 21:04:29 :

"totep" napisał:

Moim zdaniem nie można uchylić środka zabezpieczającego przed osadzeniem sprawcy w szpitalu psychiatrycznym. Chociaż mój penitencjarny - w jednej sprawie - nie był tak zasadniczy jak ja i dopuścił inną praktykę.
Za moim poglądem przemawia treść art 203 kkw, który stanowi, iż podstawą uchylenia internacji jest informacja nadesłana przez dyrektora szpitala, a zatem musi być opinia psychiatryczna i psychologiczna dotycząca ustania przesłanek stosowania środka zabezpieczającego.
Ja bym wniosek o uchylenie środka zabezpieczającego skierował na posiedzenie i uznał, iż jest on przedwczesny z uwagi na nieumieszczenie sprawcy w szpitalu (jak rozumiem przebywa on w areszcie czekając n miejsce w szpitalu) a jak zaskarży, to niech się penitencja wypowie.

Pełna zgoda totepie, co do niemożności orzekania w przedmiocie uchylenia środka zabezpieczającego przed osadzeniem na internacji. Ja jednak trzymam się wersji, że skoro nie ma takiego trybu wzruszania prawomocnych postanowień o zastosowaniu środka, to nie ma co kierować na posiedzenie w tym przedmiocie, poszło na areszt i sąd się wypowiedział co do aresztu, skoro jednocześnie klient wnosił o uchylenie ta. Nie może być tak, że jakby pisał co tydzień to co tydzień na posiedzenie. Bywa tak, że skazani piszą o uchylenie dawno prawomocnego wyroku albo zawieszenie kary, chociaż orzeczono prawomocnie karę bezwzględną. Równie dobrze może wnosić o orzeczenie kary w trybie dozoru elektronicznego, przecież nie ma sensu kierować tego na posiedzenie i umarzać postępowania z uwagi na to, że ta instytucja nie ma zastosowania. Dla MS i prezesa trzymać się wersji: nie można było procedować w tym przedmiocie to nie procedowano a pismo potraktowano jako wniosek o uchylenie ta. I wtedy wszystko jest prawidłowo. Howgh

totep napisał w dniu 05.05.2010 o godzinie 21:10:32 :

Wiesz Roman, ja tak zawsze robię, ale Penitencja ma swoje fochy. Choć twój pogląd na kwestię niewyznaczania posiedzenia popieram. Kiedyś odmówiłem uchylenia internacji, to mi penitencjarny uchylił, argumentując, iż należy dopuścić ioinię sądowo - psychiatryczną wobec sprawcy będącego na wolności (?????!!!!), bo przecież może się okazać, że niegroźny jest Kolega uchylił później środek zabezpieczający, poszło zażalenie prokuratury i klepnęli Ale ja z taką praktyką się nie zgadzam i tak w życiu bym nie zrobił

romanoza napisał w dniu 05.05.2010 o godzinie 21:12:50 :

"totep" napisał:

Wiesz Roman, ja tak zawsze robię, ale Penitencja ma swoje fochy. Choć twój pogląd na kwestię niewyznaczania posiedzenia popieram. Kiedyś odmówiłem uchylenia internacji, to mi penitencjarny uchylił, argumentując, iż należy dopuścić ioinię sądowo - psychiatryczną wobec sprawcy będącego na wolności (?????!!!!), bo przecież może się okazać, że niegroźny jest Kolega uchylił później środek zabezpieczający, poszło zażalenie prokuratury i klepnęli Ale ja z taką praktyką się nie zgadzam i tak w życiu bym nie zrobił

Jak się zapytałem, w Popowie Prezesa Postulskiego to powiedział, że musi być osadzenie w szpitalu, żeby zwolnić i ja się z tym zgadzam.

xvart napisał w dniu 05.05.2010 o godzinie 21:43:44 :

hm to ja Wam wrzucę kamyczek.
Jak jest z miejscami w szpitalach, to wszyscy wiemy. Więc miałem jakiś czas temu taką sytuację, że niepoczytalny sprawca czynu zabronionego wobec, którego orzeczono środek zabezpieczający, siedział sobie w ramach t.a. przez roczek, a ja w tym czasie szukałem miejsca w szpitalu.
W areszcie korzystał z pomocy psychiatrów i psychologa, którzy po mniej więcej roku (akurat jak w końcu szósty czy siódmy szpital zgodził się klienta przyjąć), przesłali do Sądu opinię, że nie zachodzi duże prawdopodobieństwo popełnienia czynu zabronionego o znacznej społecznej szkodliwości. Leczenie w warunkach aresztu okazało się skuteczne. Idąc Waszym tokiem rozumowania powinieniem był trzymać człowieka jeszcze parę tygodni, zamknąć go na jeden dzień w szpitalu a potem wypuścić.
Moje zdanie jest takie, że po pierwsze należy odróżnić dwie sytuacje:
1. gdy jest t.a. w celu osadzenia do śr. zabezp.
2. gdy nie ma t.a.
Jeżeli stosujemy t.a. to datą wprowadzenia środka zabezpieczającego do wykonania jest data wprowadzenia do wykonania t.a. (czyli de facto data rozpoczęcia leczenia zamkniętego w warunkach aresztu) - od tej daty liczymy termin z 203 kkw. Tymczasowo aresztowany internowany zawsze przecież jest poddany leczeniu, dostaje leki etc. To nie jego wina, że Państwo nie wywiązuje się ze swoich obowiązków.

Jeżeli nie stosujemy t.a. to wniosek o uchylenie środka zabezpieczającego jest bezprzedmiotowy (za pierwszym razem traktuję go jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia w trybie art. 24 kkw i oddalam na posiedzeniu z oczywistych powodów). Potem przy kolejnych wnioskach już stosuję art. 6 kkw (+ prawo do skargi w trybie art. 7).

Podobnie postępuję, jeżeli internowany złoży mi wniosek o uchylenie środka pomiędzy opiniami.

totep napisał w dniu 05.05.2010 o godzinie 21:51:22 :

Już niedługo Dark całą pryzmę będzie miał

xvart napisał w dniu 05.05.2010 o godzinie 21:58:08 :

sorry Dark.
Nie chciałem Cię pognębić
Spoko. Od lutego do maja to tylko 3 miesiące...
Do mnie kiedyś zadzwonił gość z Ewidencji i mówi: panie sędzio, ja bardzo Pana przepraszam, ale wydaje się nam tutaj, że ten skazany, co to u nas już siedzi 6 miesięcy, to raz już tę karę odsiedział...

Takie jest życie wykonawcze.

romanoza napisał w dniu 05.05.2010 o godzinie 22:10:35 :

"xvart" napisał:

Jeżeli nie stosujemy t.a. to wniosek o uchylenie środka zabezpieczającego jest bezprzedmiotowy (za pierwszym razem traktuję go jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia w trybie art. 24 kkw i oddalam na posiedzeniu z oczywistych powodów).
Ale dlaczego stosujesz art. 24 kkw, skoro jest to postanowienie w trybie kpk Do postanowień z jurysdykcyjnego gdy pojawi się okoliczność nie znan sądowi to co najwyżej wznowienie a nie ten tryb. Do tego art. 203 i 204 kkw mówią o zakładzie zamkniętym i nie chodzi tutaj o zakład karny Xvart, tutaj chodzi o to, co odpisać i moim zdaniem można uzasadnić sposób postępowania, jaki opisał Dark

xvart napisał w dniu 05.05.2010 o godzinie 22:18:59 :

uzasadnić można. Tak Dark powinien odpisać Wizytacyjnemu.
24 kkw bo jakoś trzeba to rozpoznać odmownie za pierwszym razem - oddalam właśnie z tym uzasadnieniem, że w tym trybie nie można zmieniać orzeczeń wydanych na podstawie kpk.
Moim zdaniem liczy się data rozpoczęcia leczenia w zakładzie zamkniętym, którym areszt niewątpliwie jest.

romanoza napisał w dniu 05.05.2010 o godzinie 22:32:33 :

"xvart" napisał:

uzasadnić można. Tak Dark powinien odpisać Wizytacyjnemu.
24 kkw bo jakoś trzeba to rozpoznać odmownie za pierwszym razem - oddalam właśnie z tym uzasadnieniem, że w tym trybie nie można zmieniać orzeczeń wydanych na podstawie kpk.
Moim zdaniem liczy się data rozpoczęcia leczenia w zakładzie zamkniętym, którym areszt niewątpliwie jest.

No i dlatego nie ma co na siłę rozpoznawać, kiedyś SN wydał jakieś orzeczenie, skazany się zażalił, odmówili przyjęcia, zażalił odmowę przyjęcia i tak w kółko. SN przyjął zatem, że w takiej sytuacji nie ma potrzeby wydawania orzeczenia, wystarczy odpisać. Nie chce mi się teraz tego szukać, ale było. I skoro uważasz, że t.a. w takiej sytuacji jest odmianą internacji a ZK jest zakładem zamkniętym to rozpoznanie wniosku o uchylenie t.a. jest tożsame z rozpoznaniem wniosku o uchylenie środka zabezpieczającego. Czyż nie jest to powalająca logika
A tak na marginesie zmyliłeś mnie tym 24 kkw, bo jeżeli już, nie oddalił bym wniosku bo to byłoby rozpoznanie merytoryczne tylko umorzyłbym postępowanie właśnie ze względu na bezprzedmiotowość. A na przyszłość wniosek taki można potraktować jako zażalenie na postanowienie w przedmiocie środka zabezpieczającego i dać pewu karnego do rozpoznania

m35 napisał w dniu 11.05.2010 o godzinie 00:27:57 :

Dark w tej sprawie pisał coś w zeszłym roku SN, to była nawet uchwała, że można uchylić środek zabezpieczający przed wprowadzeniem go do wykonania o ile ustaną przesłanki stosowania środka. Jest już późno i jak znajdę namiary to napiszę.
i już jestem z powrotem i podaję:
Postanowienie SN z dnia 25 lutego 2009 r. (sygn. akt I KZP 34/08)
Po rozpoznaniu zagadnienia prawnego:
"Czy możliwe jest wydanie na podstawie art. 94 § 2 k.k. orzeczenia o zwolnieniu z obo-wiązku umieszczenia w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym sprawcy, który w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1 k.k. popełnił czyn zabroniony o znacznej spo-łecznej szkodliwości pomimo, że sprawca ten nie został jeszcze umieszczony w zakła-dzie psychiatrycznym w celu wykonania środka zabezpieczającego?"
Sąd Najwyższy postanowił odmówić podjęcia uchwały.
Teza:
Jeżeli po wydaniu prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania i za-stosowaniu środka zabezpieczającego, wymienionego w art. 94 § 1 k.k., ale przed umieszczeniem sprawcy w zakładzie psychiatrycznym, ujawnią się okoliczności, które będą wykazywały to, że jego stan zdrowia uległ poprawie i nie zachodzi już wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez niego czynu zabronionego o znacznej społecznej szkodliwości, to podstawę do uchylenia przedmiotowego środka zabezpieczającego stanowi art. 94 § 2 in fine k.k.

Darkside napisał w dniu 11.05.2010 o godzinie 04:47:13 :

"m35" napisał:

Dark w tej sprawie pisał coś w zeszłym roku SN, to była nawet uchwała, że można uchylić środek zabezpieczający przed wprowadzeniem go do wykonania o ile ustaną przesłanki stosowania środka. Jest już późno i jak znajdę namiary to napiszę.
i już jestem z powrotem i podaję:
Postanowienie SN z dnia 25 lutego 2009 r. (sygn. akt I KZP 34/08)
Po rozpoznaniu zagadnienia prawnego:
"Czy możliwe jest wydanie na podstawie art. 94 § 2 k.k. orzeczenia o zwolnieniu z obo-wiązku umieszczenia w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym sprawcy, który w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1 k.k. popełnił czyn zabroniony o znacznej spo-łecznej szkodliwości pomimo, że sprawca ten nie został jeszcze umieszczony w zakła-dzie psychiatrycznym w celu wykonania środka zabezpieczającego?"
Sąd Najwyższy postanowił odmówić podjęcia uchwały.
Teza:
Jeżeli po wydaniu prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania i za-stosowaniu środka zabezpieczającego, wymienionego w art. 94 § 1 k.k., ale przed umieszczeniem sprawcy w zakładzie psychiatrycznym, ujawnią się okoliczności, które będą wykazywały to, że jego stan zdrowia uległ poprawie i nie zachodzi już wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez niego czynu zabronionego o znacznej społecznej szkodliwości, to podstawę do uchylenia przedmiotowego środka zabezpieczającego stanowi art. 94 § 2 in fine k.k.


Dzięki !! muszę to prawotwórcze uzasadnienie poczytać )

romanoza napisał w dniu 11.05.2010 o godzinie 09:50:14 :

"Darkside" napisał:

Dzięki !! muszę to prawotwórcze uzasadnienie poczytać )

Ano właśnie i tutaj mamy problem, bo np. w postanowieniu z dnia 24 lutego 2010 I KZP 31/09 SN napisał: Przy tego rodzaju „wątpliwościach” sądu wypada więc przypomnieć, że
w myśl przeważającej, zarówno w literaturze, jak i w praktyce orzeczniczej,
tzw. deklaratoryjnej teorii wykładni, celem interpretatora jest odtworzenie, a nie
kreowanie sensu przepisu. Wykładnia ani nic nie dodaje, ani nic nie ujmuje z
treści przepisu, a jedynie wyjaśnia jego znaczenie (L.Morawski – Wykładnia w
orzecznictwie sądów – Komentarz, Toruń 2002, s.16; postanowienie TK z 26
marca 1996 r. W 12/95, OTK nr 2/1996, poz. 16, s.19). „Żaden sąd, w tym i Sąd
Najwyższy, nie może wkraczać w kompetencje władzy ustawodawczej i – pod
pozorem dokonywania wykładni określonego przepisu prawa lub interpretacji
wzajemnego stosunku przepisów prawa – tworzyć w istocie, zupełnie nową
treść analizowanych przepisów lub zaprzeczać wynikającej wyraźnie z treści
ustawy ich wzajemnej relacji” (uchwała Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia
11 stycznia 1999, I KZP 15/98, OSNKW 1999, z. 1-2, poz. 1).

Darkside napisał w dniu 11.05.2010 o godzinie 09:56:33 :

Dlatego właśnie romi napisałem prawotwórcze ... jak ten pogląd się ma do treści art 94 k.k. i 203-204 k.k.w. ?? nijak
Moim zdaniem brak jasnych regulacji w tym przedmiocie tj. co robić z internowanym w okresie od orzeczenia środka zabezpieczającego do osadzenia w zamkniętym zakładzie poniekąd "wymusza" tego typu poglądy ... jednak SN w swoich orzeczeniach interpretacyjnych może dokonywać wyłącznie wykładni a nie tworzyć prawo w tym przypadku nieznany ustawie tryb wzruszenia prawomocnego postanowienia sądu

romanoza napisał w dniu 11.05.2010 o godzinie 10:08:06 :

Dlatego właśnie nie powoływałem tutaj tej uchwały. Żeby zacytować i skonfrontować to z powołanym wyżej postanowieniem SN z 24 lutego:

Prawdą jest, że gdyby poprzestać na wykładni językowej, a w szczególności dyrektywie języka ogólnego (potocznego) i mieszczących się w niej regułach znaczeniowych (semantycznych) oraz regułach składni (syntaktycznych), to można by dojść do wniosku, że przepis ten znajduje zastosowanie tylko wtedy, gdy sprawca został już umieszczony w zakładzie psychiatrycznym (dyrektywy języka prawnego i dyrektywa języka specjalnego - prawniczego nie rozstrzygają poruszonej kwestii i nie ma potrzeby odwoływania się do nich). Przepis mówi bowiem o : "dalszym pozostawaniu w zakładzie". Jednakże poprzestanie na wykładni językowej prowadziłoby do konsekwencji, których zaakceptować nie można.

Czy to nie jest właśnie zastępowanie ustawodawcy i wprowadzanie stanu, który powinien być, ale nie jest...

m35 napisał w dniu 11.05.2010 o godzinie 20:04:22 :

wrzucając trzy grosze do dyskusji to chcę podać, że przecież przy znanych problemach z terminowością osadzania sprawców w szpitalu celem wykonania detencji nie można wykluczyć możliwości uchylenia śr. zabezp. bez jego faktycznego wykonania. Przecież, gdy sprawca podejmie dobrowolnie leczenie psychiatryczne w czasie oczekiwania na osadzenie w szpitalu nie można wykluczyć, że jego stan zdrowia ulegnie znaczącej poprawie i nie będzie stawarzał zagrożenia dla porządku prawnego. Więc gdyby powołać biegłych, aby się w tym przedmiocie wypowiedzieli, to może się okazać, że umieszczenie na detencji nie będzie już konieczne. Przecież patrząc na problem zdrowo-rozsądkowo nie ma sensu "wsadzać" do szpitala kogoś, kto już przymusowego leczenia nie wymaga.

Darkside napisał w dniu 11.05.2010 o godzinie 20:08:27 :

"m35" napisał:

Przecież patrząc na problem zdrowo-rozsądkowo nie ma sensu "wsadzać" do szpitala kogoś, kto już przymusowego leczenia nie wymaga.

tak, tyle że sąd orzeka na podstawie ustaw a nie zdrowego rozsądku.

totep napisał w dniu 11.05.2010 o godzinie 20:28:31 :

"m35" napisał:

wrzucając trzy grosze do dyskusji to chcę podać, że przecież przy znanych problemach z terminowością osadzania sprawców w szpitalu celem wykonania detencji nie można wykluczyć możliwości uchylenia śr. zabezp. bez jego faktycznego wykonania. Przecież, gdy sprawca podejmie dobrowolnie leczenie psychiatryczne w czasie oczekiwania na osadzenie w szpitalu nie można wykluczyć, że jego stan zdrowia ulegnie znaczącej poprawie i nie będzie stawarzał zagrożenia dla porządku prawnego. Więc gdyby powołać biegłych, aby się w tym przedmiocie wypowiedzieli, to może się okazać, że umieszczenie na detencji nie będzie już konieczne. Przecież patrząc na problem zdrowo-rozsądkowo nie ma sensu "wsadzać" do szpitala kogoś, kto już przymusowego leczenia nie wymaga.


Ma to oczywiście sens, ale moim zdaniem jest to zupełnie sprzeczne z kkw

romanoza napisał w dniu 11.05.2010 o godzinie 21:54:23 :

"m35" napisał:

wrzucając trzy grosze do dyskusji to chcę podać, że przecież przy znanych problemach z terminowością osadzania sprawców w szpitalu celem wykonania detencji nie można wykluczyć możliwości uchylenia śr. zabezp. bez jego faktycznego wykonania. Przecież, gdy sprawca podejmie dobrowolnie leczenie psychiatryczne w czasie oczekiwania na osadzenie w szpitalu nie można wykluczyć, że jego stan zdrowia ulegnie znaczącej poprawie i nie będzie stawarzał zagrożenia dla porządku prawnego. Więc gdyby powołać biegłych, aby się w tym przedmiocie wypowiedzieli, to może się okazać, że umieszczenie na detencji nie będzie już konieczne. Przecież patrząc na problem zdrowo-rozsądkowo nie ma sensu "wsadzać" do szpitala kogoś, kto już przymusowego leczenia nie wymaga.

Zdroworozsądkowo w art. 79 § 1 kpk pkt. 4 został uchylony z dniem 1 lipca 2003 r. a art. 8 § 2 pkt. 4 kkw obowiązuje i ma się dobrze. Znaczy to tyle, że możesz dać obywatelowi Rosji, który nie włada językiem polskim bez obrońcy 10 lat pozbawienia wolności, a już umorzyć mu kosztów bez obrońcy nie możesz. Przykłady można mnożyć. Tylko czy na pewno możemy ignorować treść ustawy

censor napisał w dniu 11.05.2010 o godzinie 22:57:59 :

"romanoza" napisał:

Zdroworozsądkowo w art. 79 § 1 kpk pkt. 4 został uchylony z dniem 1 lipca 2003 r. a art. 8 § 2 pkt. 4 kkw obowiązuje i ma się dobrze. Znaczy to tyle, że możesz dać obywatelowi Rosji, który nie włada językiem polskim bez obrońcy 10 lat pozbawienia wolności
W takich sytuacjach należy korzystać z art.79 par.2 kpk.

m35 napisał w dniu 12.05.2010 o godzinie 00:35:41 :

zgadzam się, jedynie proponuję czytanie i interpretowanie zapisów ustawy (w tym wypadku kk i kkw) ze zdrowym rozsądkiem. Wskazuję tylko, że skoro celem detencji ma być izolacja sprawcy od społeczeństwa i poddanie go przymusowemu leczeniu, to jeżeli z jakiś względów ten człowiek nie będzie już wymagał detencji i podejmie dobrowolnie leczenie, które odniesie właściwy skutek, po co wsadzać go przymusowo do szpitala. Generalnie chodzi mi tu o przypadki, kiedy delikwent przez kilka, czasami nawet kilkanaście miesięcy czeka na termin przyjęcia w szpitalu.

romanoza napisał w dniu 12.05.2010 o godzinie 10:15:22 :

"censor" napisał:

Zdroworozsądkowo w art. 79 § 1 kpk pkt. 4 został uchylony z dniem 1 lipca 2003 r. a art. 8 § 2 pkt. 4 kkw obowiązuje i ma się dobrze. Znaczy to tyle, że możesz dać obywatelowi Rosji, który nie włada językiem polskim bez obrońcy 10 lat pozbawienia wolności
W takich sytuacjach należy korzystać z art.79 par.2 kpk.
Ja nie chcę dawać obrońcy tylko chcę nie dawać

m35, pełna zgoda, ale czy powinniśmy zastępować ustawodawcę i czy tego rodzaju interpretacja tym właśnie nie jest

m35 napisał w dniu 12.05.2010 o godzinie 19:50:29 :

romanoza, ale w czym wyręczamy ustawodawcę. Stoicie twardo na stanowisku, że gościa trzeba bezwględnie umieścić w szpitalu psych. na przymusowym leczeniu mimo, że możemy mieć nowe okoliczności, które będą wskazywać, że takie umieszczenie jest bezcelowe. Ja tu nie mówię o jakimś widzimiesie, lecz sytuacji, gdy sprawca podejmuje dobrowolne leczenie, które osiąga skutki i zespół biegłych w nowej opinii, na zlecenie Sądu, stwierdza, że on nie stanowi zagrożenia dla porządku prawnego.

romanoza napisał w dniu 12.05.2010 o godzinie 20:54:31 :

Tak uważam, bo tak stoi w przepisach i nic na to nie poradzę. Tyle, że w tym momencie nie wiem, co zrobiłbym gdybym znalazł się w takiej sytuacji. Mam dylemat, czy mogę sobie zignorować brzmienie przepisu

totep napisał w dniu 12.05.2010 o godzinie 20:59:49 :

"romanoza" napisał:

Tak uważam, bo tak stoi w przepisach i nic na to nie poradzę. Tyle, że w tym momencie nie wiem, co zrobiłbym gdybym znalazł się w takiej sytuacji. Mam dylemat, czy mogę sobie zignorować brzmienie przepisu


Trzeba również pamiętać o tym, że w razie zażalenia, ryzykuje się również nie tylko uchył (pół biedy), ale również wytyk, za oczywistą obrazę przepisów kkw

Bądź na bieżąco

Subskrybuj nasz bezpłatny newsletter, a będziesz na bieżąco z nowymi ogłoszeniami i komunikatami;
o spadkach, zasiedzeniach nieruchomości, depozytach sądowych, terminach rozpraw, wyrokach.

Podaj swój e-mail i otrzymuj najnowsze ogłoszenia bezpośrednio na swoją skrzynkę pocztową.

Przesyłając swój adres e-mail, zgadzam się na przetwarzanie przez Fundację ProPublika - KRS 0000595424 - podanych przeze mnie danych osobowych (e-mail) w celu otrzymywania zamówionego Newslettera.
Przyjmuję do wiadomości, że podanie danych jest dobrowolne oraz że przysługuje mi prawo dostępu do ich treści oraz ich poprawiania.